Al kalbimi götür buralardan,
Ben bu yolculuk için çok geç kaldım.
Bekle gelir,
Bekle gelir dedim bir otobüs daha!
Bir otobüs daha geçti adımlarımla asfaltı eskimiş duraktan,
Bir otobüs daha...
Ne inen, ne binip giden,
Kalakaldım o viran yalnızlıkta.



Al kalbimi götür buralardan!
Ben yanlış bir hatırada unutmuş olabilirim.
Bir fener yakmışım semalarına o günlerin,
Işığı yettiremeyebilirim.
Karartabilirler yüreğimin dehlizlerine kadar,
Al onu götür buralardan,
Ben çoktan vazgeçmiş olabilirim.

Varabildiğim pek yer kalmadı artık ona dair,
Kalemim satır başında duruyor hâlâ ikimize dair,
Diyecek sözler bitti kelimeler topladı gitti eşyalarını.
Yeni bir sevginin arifesindeyim.
Sevemeyecek olmanın provasından geçeceğim belki de kim bilir,
Sen duyma bunları,
Al bu kalbimi götür buralardan,
Sonradan pişman olacağım sözler söyleyebilirim.
Çek karşımdan bütün yanlışlarımı,
Yoksa senden vazgeçebilirim.
Hiç almıyor içim zamansız ayrılıkları,
Belki bu yüzden sana alışmış olabilirim,
Sil al aklımı diyemem,
Aklıma hükmedemem,
Gücenme.
Al yüreği götür götürebildiğin kadar!
Sende kalsın, yarınımda yanında uyansın,
Yanlış bir gecenin karanlığında olmadık bir gözyaşında sızabilirim
En iyisi,
En iyisi titremesin ellerim ve de düşüncelerim.



Al kalbimi götür buralardan,
Peşinden yanlış bir yere sürüklenebilirim,
Sürükleneceğim yerlere hiç hazır değilim,
Sıkı tut elinden kayıp yazgımın,
Bu viranda düşüp de kalkamayabilirim.
Vazgeçmeyelim,
Geç kalmayalım.
Al götür....
Labarnas

Ece İslâmoğlu / 19.09.2015