20
Yorum
39
Beğeni
5,0
Puan
2480
Okunma

Aynalarla dolu bir odada sürerken her yaşam
İçerdekiler hep pencereden dışarı bakmakta
Kendi rengini tam bilemezken hiçbir sözcük
Diğerlerinin tonunu ayarlamaya çalışmakta
Bir türlü tutunup ayağa kalkamayan umut
Yerinden doğrulamayanları sınamakta
Yüreklerde tınısı bile duyulamayan kısık sesler
İlahi kayıtta yerini aldığının farkına varamamakta
Sınırlarını bizim koymaya çalıştığımız sonsuz zaman,
Bilgece ve dingin bir edayla bildiği gibi akmakta…
Umut, zamanı gizliyor,
Zaman, yaşamı gözlüyor,
Yaşam, sözcükleri özlüyor…
Sözcüklerdeki seslerin içi sızlıyor
Ya insan?...
O, çaresizce izliyor…
20.04.2018 Serap IRKÖRÜCÜ
5.0
100% (29)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.