Bugün bir kez daha yenilgimi anladım
Ve her şeyin seni hatırlatacağını
suretinle sokağa çıkmış bir sürü kadın
kokun üstlerinde
Ve senin gibi bakıyorlardı gözlerime
Sokağı hızlı adımlarla koşarak terk ettim
Senden mi, kendimden mi kaçıyorum bilemedim
Ve yine sensiz olamayacağımı kendime bile söyleyemedim
Eve girdiğimde durulacak sandım her şey
Olmadı.
İçim, dışım
Sağım, solum
Önüm, arkam
Üstüm, başım sen
Ellerimi en son ne zaman tuttun
Hala kokunu soluyorum ellerimden
Gözlerime ne ara baktın
Kırptığımda geçiyorsun şeridimden.
Sahi bu ev mi bana sığınak
Kalbim mi seninle dolu yığınak?

Olmayacak biliyorum
Ben yine başaramayacağım sensiz olmayı
Küçücük yüreğin,
Ellerin, burnun, dudakların
Küçücük parmakların,
omuzların, ayakların, kulakların
Ve kocaman gözlerin
Ve yüreğin kainatı saklamakta
Sokaklarım dehliz
Ve sözlerin beni aşktan aklamakta...
Aşk bizi bize yasaklamakta...