"Var ol sen!" dedin ya, ah canım benim,
Beni de düşünürmüş, gel seni bir seveyim,
İki oda bir salonum, en sevdiğim koltuğum,
Bazen canımı acıtan inatçı dikenli topuğum,
"Var ol sen!" dedin ya, seninle dolu her bir yanım,
Ah nasıl da delicesine akıyor kanım.

Ardında bıraksan hüzünleri,
Kapatsan eski defterleri,
Açsan beyaz bir sayfa,
Kaleminle "Var ol sen!" yazsan,
Ardından neşen de gelir,
Sevinçlerin de muhtemelen,
O vakit belki aklının kıyısına da gelirim hiç yoktan,
Seninle bir güzel doğarım,
İşte beklenen sürpriz,
Karşında ansızın ikimiz,
Oh ne mutlu bize,
Bunun adı çifte kavrulmuş çekirdek değilse,
O halde adını biz koyalım,
Olsa olsa, "Çifte kavrulmuş mutluluk"

Bir zahmet beni kendine bırak şimdi,
Bir güzel demleneyim gülen gözlerinde,
Kimse dokunmasın, değmesin keyfimize,
Hani diyordu ya bir şarkıda,
"Yolcusuz yolların anlamı olmaz."
Olmaz gözünü sevdiğim, olmaz,
Olmaz, uzakları seçemem, dur da yakından bakayım,
Hazır ateşi bulmuşken, dudağında bir güzel kavrulayım.

"Var ol sen!" dedin ya, ah canımın içi,
Üstüme alındım, çok ayıp ettin şimdi,
Yok olursam seni deliler gibi kim sevecek?
Kim tutkuyla bakacak ruh aynandan sana baktığım gibi,
Bir de dilime takılmasa şu nakarat,
Her şey belki de toz pembe rüyalarda kalacak,
Belki de böylesi daha iyi, yaslan şimdi geriye,
"Bırak yansın ellerin, avuçlarımda bir an,
Sen de bu hisle tutuş, sen de bu arzuyla yan,
Uykuya dalar gibi yanı başıma uzan,
Bana bir şeyler söyle, bana bir şeyler anlat."

"Var ol sen!" dedin ya gülüşü ballım,
Çok hesapsız laflar ettin,
Kulağımda hâlâ yankılanıyorken yokluğun,
Sabrımın da bir üst sınırı var, kusura kalma,
Ama kimse sana benim baktığım kadar,
Güzel bakamaz bu dünyada,
Gerçi öbür dünyada da değişmezdi sonuç,
Elbette bir şekilde var olur, izini sürerdim,
Diyorum ama, gel de onu bir de bana sor,
"Var olasın!" dedikten sonra yok olmaz,
Asla olmaz, sensiz olmaz,
Haydi aç gönül kapını, fazla bekletme,
Dert dert üstüne ekletme,
Rotamı sana çevirmişken,
Batan bir gemi gibi beni ortalarda bırakma.

"Var ol sen!" dedin ya dünya tatlısı,
"Yok ol sen!" deseydin dahi,
Kelepir fiyatına kalbimi bir tek sana verirdim,
Sen de sınırsız krediyle peşin peşin alır,
Arzuladığın gibi içini dayar döşerdin,
Baş köşede ikimiz olduktan sonra,
Huzur da bulurduk değil mi?

"Var ol sen!" dedin ya şekerim,
Yok olmam gibi bir ihtimal,
An itibarıyla ortadan kalkmıştır,
Beni daha fazla üzme,
Şekerimi yükseltme,
"Yok ol sen!" desen de,
Laf bir defa ağızdan çıkmıştır,
ve zabıtlara geçmiştir,
Sözünde durmazsan,
Haberin olsun seni bir güzel faiziyle öperim,
Şimdi konu kapanmıştır,
Adamı deli etme,
Nokta...

Vecdi Murat Soydan
(Yaşanmamış Aşkların Şairi)
15 Mayıs 2018, Isparta