1
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
886
Okunma
hayatın dünü
bu günün göğü ile aynı
ve kımıldamayan anıları
güne düşüren ay kardeşimiz
o beyaz mezarların gülümsediğini biliyorum
çıkıp dışarıya kırları koşacak kalbim
selam verip dertleşeceğiz
tanıdık bir yüz seviyorum derse sizi
ona çatılardaki kuşlardan bahset
kaçıp giden umutlarımızdan
ve o yakın duygu
sarılıp birbirimize kayboluyor muşuz gibi
ne olur hatırla beni
ağaçların arkasında öpüşürken
susarak geceyi dinliyorduk
avcıların beyaz kar kokusuyla geçtiği
buzların üstünde kayan çocuk sevinci
çağırıyordu bizi
ne çok sarılmıştık hani
ay ve bahar
yaz ve güneşli günler için
içimizi doldurmuştuk mavi umutlarla
yaralarımızı sarıp açlığımızı doyurduk
o gün bu gün anılarla yaşıyorum
binlerce sene geçti içimden
hala çok sarhoşum.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz