Deryalarda bir başına kalmış kayık gibiyim.
Savrulurken beklerim,dinmesini hasretinin.
Dünya sarhoş, tek kalmış ayık gibiyim!
En derinindeyim aşk elçisi gözlerinin...

Siliniyor ufuktan, gözlerinin feneri.
İkinci el hayallerinmi, gece karalar.
Duaların belki budur ancak ederi.
Düşündükçe sineme vurur, yaralar!

Hasrete vurur, çağlar gönül dalgaları.
Çelik gibi sert, kılıç gibi keskin.
Hasret kazanır, koparırsa hayatla bağları;
Gecelere, gündüzlere emanet gözlerin.

Soğuktan mı bozulmaz bu özlemin?
Vurur yüzüme taner tane yosun kokusunda.
Ince ince namesinde sesin gecenin,
Çağlar durur sessizliğin kulaklarımda!

Uzaklaşalım sensinsizligin çizgisinden,
Desem ve kapatsam derince gozlerimi.
Bir gül bahçesi düşün soğuk ve inceden,
Kokun bürümüş alev alev tenimi.

Yokluğundan sığındığım dingin liman,
Yıldızları söndür bulunmak üzeredir.
Kaçısır gölgeler, tenin doğar ufuktan.
Sensizliğin dermani elbet sendedir!

Cemalini görünce ötüşür kuşlar.
Durur dalgalar tutarlar nefesini.
Kaçısır insanlar, bir cenk başlar.
İlk kalkar, en çok seven yalnız yürümesini.

Başıma taç oldun, yerleştin gönül tahtına;
Gönül denizine yük gelmez simanın.
Dalga dalga yarıp kaçsan da bahtına,
Dikilsem ağacı olsam sokağının...

Burhan SEVİMLİGİL