2
Yorum
19
Beğeni
5,0
Puan
1571
Okunma
ruhunu kelebekli bulutlara asmış
bir inşadır göz çukurları
harmanlanır
masalların kaygısı gibi utangaçlığı
gücenir renklerindeki işbilirlik
sonra.
ben suskun bir duaya dönerim
kirpiklerim
yokluğunun uykusuzluğunu
nispet yapar düşüncelere
yoğrulur hıçkırık eşikleri.
koklar salt pencereler dirençlerimi
kepenksiz hücreleşir bedellerim
hatta birden
uçurumlar fırçalar ıslıklarımı
kağıt harflerle
uzanırım avuntu ölümlere
gömülürüm eylemsiz boylamsız
ey benim sen yanım
titreyen aşklar gibi
şiirlerde konuşursun
yeniden doğarım
ama büyüyemem
çünkü sen
ağlarsın kalp gözlerimin özlem bebekliğinde
ve ben
söyleyemem
ne yağmuru görürüm
ne de gökyüzünü
.....
5.0
100% (13)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz