4
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
1443
Okunma
gündelik güneşler parıldıyor
can verecek histeri ritimleri
içe kapanan göklerin
gözbebekleri samimiyetsiz
iki hezeyan arasında nabız kötürümü gibi
dinledim
ve
gölge heykellerini kuşların göz çukurlarına yaptım
kükürt yeşili uzakların çığlıklarını
ömürsüz çağlatırken
çokça da
hücresiz kirpiklerin terlerini sildim
sokulgan yıkımları
gevşek sandık kanatlarına sakladım tonlandılar .
nazlıca
uçtular
izledim
miktarın damakta dağılan tadı gibi ağırdı telaşları
prematüre ışık ıslığının beyaz teni
ruhlarının son saltanatıydı
kayboldular
böylece
gündüz de bitti
biliyorum
hiç kimse ayakta kalamaz kendi yükünün harında
bu çabada ödüm patlayıverdi
üzgündüm.
ağlayan kalbimle geceye döndürdüm yüz saçaklarımı.....
seslendim.sözsüz.
ya hep ya hiç.
.....
5.0
100% (8)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
