Sevda ninnisiyle, büyüttüğüm aşk
Yine dönüp beni, kalbimden vurdu
Zamanın çarkında, öğüttüğüm aşk
Kasırgaya döndü, alıp savurdu

Uykuya hasretken, elâ gözlerin
Kendine bağlayan, bela gözlerin
Renkleri çıldırtan, lila gözlerin
Her gece gelip de, karşımda durdu

Gözyaşına, söndürtme yâr, yangını
Şu Dünya’da bulmak zordur, dengini
Depreştirme, aşkla gönül, cengini
Yokluğun da kaç kez, hayaller kurdu

El kadar yok imiş, sen de değerim
Yok saydın ya, nasıl yandı, ciğerim
Ben aşkıma, bin yıl, boyun eğerim
Hayat değil gülüm, beni aşk yordu

Müjde bekler iken, gönül hanında
Kim olsun istemez, yâri yanında
Benzeri olmayan, aşkın sonunda
Beynimde, kalbimde, vuslat diyordu

Şiirlerden müthiş, haz derdiğimde
Rüzgârlarla selam, gönderdiğimde
Okşadın içimi, ilk gördüğümde
Bu duygu ruhumu, ne güzel sardı

Lüzumsuz sağlıktır, her şeyin başı
Olmasın cananın göz de, gözyaşı
Sen sardın her zaman, yaralı döşü
Şarkılar, türküler, hep seni sordu

Sadık DAĞVİREN
Aşık LÜZUMSUZ