Bir martavala kanmaksa
Hatta yenik düştüğün oyunda
Saf tuttuğun tarafta
Belki de taraf tutan saflığında
Sonra da kıskacına yenik düştüğünün
En İlahi acısı yine
Kuru bir daldan mütevellit is yüklü gökyüzünde
Karınca adımların ile yola çıktığının
Yalancısı yoldan çıkan hangi cümleyse
Nazarında aşkın
En bağnaz sızı.

Kuru sıkı tebessümler biriktiren şifası
Yüreğin nasıl ki en elzem;
Kaynakçanda saklı tuttuklarınla
Akladığın kaderine hunharca
İsyanlar konduran
Beynamaz gölgesi
Kadirşinas tetiğinde ölümün
Bir de debdebeli bir kahkaha
Kondurdun mu önündeki engele.

Hak tanımaz
Aşk bilmez
Şirret tokadı zalimin;
Sükûtu yuva bildiğin
Hangi sure ise
Nemiyle yüreğin
Talan edildiğin nasıl da
Aşikâr,
Bir bendin bir şifrenin bir gizemin
Uzvuna haiz gönül borcunda
Yine dostluğun şanı yürümüşken
Bir satırdan da olur mu dost,
Diyenlere sayısız nazire
Aşkla yoğrulduğum
Şu dipsiz dünyada
Bir de kıyama durduğum her şiirde
Bir gölgedense bir ölü olmayı
Yeğlediğim her şaibeli şarkı.

Adımda noksan ne ise
Yürekte kazılı;
Zihnimde unuttuğum değil de
Unutulduğumun pervazı
Her münafık imge
Üstelik isyanlarımı bastıran yürekten de
Alacaklıysam.
Gönül gözümdeki nemi
Yine silerken kanatlarıyla
Benim melekelerimde
Bir melek saflığında
Serildiğim aşkın rahlesi,
Hatta unutulduğumun her daim tetikleyicisi
Bir kıyım daha doğururken gece
Üstelemesem de
Hazan en sevdiğim mevsim
Belki de yüreğin rükûa vardığı
O alâmetifarika
Edindiğim değil belki ama
Erdiğim hidayeti haykırırken
Şair dilinde.