![]() Şimdi
şimdi
şiirlere bakıyorum öylesine anlamıyorum bir şey sonra seni hatırlıyorum nasılsa düşünürken seni çocukluğum giriyor araya siyah beyaza dönüyor zaman kap kara kesik kesik resimler geçiyor gözümün önünden kap kara geriye doğru bir görünüp bir yok oluyor herşey evet inanılmaz bir hızla oluyor bunlar yetişemiyorum çizgi çizgi sonu belli değil sen de belli değilsin yüzünü seçemiyorum varmısın belli değil kendime geldiğimde pencerede dikildiğimi farkediyorum yeniden görmeye başlıyorum etrafı kar yağmış her yer beyaz kar yağmış diye geçiyor içimden ağaçlar yollar beyazlığa bürünmüş sokaktan tek tek insanlar gelip geçiyorlar ara sıra iz bırakıyorlar karda bunu farkediyorum bu gün neydi günlerden diye düşünürken unuttuğumu hatırlıyorum daha neler var neler unuttuğum kim bilir neler... |