![]() ÜNLEM!!!
Uçuşan öbek öbek…
Ve infilakı ruhun: Bayat ve asılsız bir nida, Aşkın nedameti mi ilk ilke? Şimdi yandan yana dizmeli isyanları Derken soyut bir terennüm istiflenmeli Bol şen bol şatafat bol nakarat Yüklü bir söylemden alıp da intikamını Kocaman bir delik açmalı gökyüzünde Bir de aklın derinlerini imha etmeli: Kök hücresi ne ise şiirin Aslını da inkâr etmeden şair Ölümü denemeli, En az bir kez ömründe. Ölümüne sevip de ölümüne hakaret Yüklenen benlikten kalan bir delik daha Yamalarken göğün deliğini Bol sitemli bir küfür savurup da havaya Hava atan imgelerin derdine düşmeden İnsan önce içini görmeli. İçinde ya da içimde Aslında tek içimde, Gereksiz kelime tüketmeden İnanıp da sihrine öbür dünyanın Nallarını diken bir şiiri canlandırmasını Dileyip Tanrıdan… Hayır, hayır, tok sesi bu iblisin: Şiir olmayı üstelik ben dilemedim. Teyellediğim hangi dize ise Tokatladığım bunca şiiri ayırıp da bir kenara Sonra da giymeli cüppesini bilinmez: Sefahati diriltip hece hece Bir de çengel attı mı derine… Ya da bir ünlem Ve inanç Ve aykırı bir rota bile Ediminde noksan aşkın, Ritüelinde hayatın Sonlanmayı dileyen hangi hikâye olduğu bile Yalan. Tıpkı ufkun rengi dönmeden karaya Ya da yüreğin batılı dinmeden Tek içimlik olmalı her şiir Tek nakarat Teke teke işte şiir ve hayat. Hadi yüklen derdini, Sonlandır öfkeni, Giy gizemini de gel kadın: Neyse adın, varsın unut Hatta unutulduğunu da unut Ve uyumadığının kanıtını göz ardı etmeden Uyruğun ne ise Ayır onu bir köşeye: Dik acılarını tümle Bir üçgeni de Mimle hatta vakti gelince. Unut her şeyi Yeri geldi mi dene son bir kez İçindeki efkârı soluyup günbegün Varsın evren de yok saysın Kondurduğun buseyi Ölümüne sevdiğin Ya da öldürmeyi dilediğin için için Ama önce kendini Sonra da yüreğin ateşini söndür. Söndür ki Sonlansın acı ve umut Sorsalar bile Kimlerdesin? Kiminlesin? Sormayı lav et İnkâr edip adını, yürüyen namını Bir gölge kadar hafif ve uçuk varlığınla Dilemma aslında yüreğinin kefeni, Dertlendiğinle yaşlan Yaşlandığınla yalan diyenlere inat Yaşadığına dair hangi beyansa Yüreğin sunumuna biat Dile içinden geçeni. Varsın soyut bir terennüm yerleşsin yüreğine Kon sadece dalına ağacın, Baba bildiğin Annenin nurlu yüzüne sinen aşkı da Unutma sen Unutulduğun olsa da unutulmayacak Son yalan. |