Gel, git rüyalarıma yorulmadın.
Gel desem, bin sebep sayarsın oysa!
Ey uykuları bana cennet kılan kadın!
Gel, sen sabret cehenneme kolaysa!

Sıkılmadın yamalı gülüşlerden.
Bir güneş yaşatıyor ne de olsa!
Anlatıyorsun yalan düşlerden!
Gene inanırım, gene de olsa...

Rüyalarımda bile sesin titretiyor.
Uyandığımda, bir keşke kalansa!
Gözlerim kapalı, rüyaları bekletiyor.
Gitti...Boşa ne kadar da kovalansa...

Uyandığımda ciğerimde bir delik.
Dolar özlemin, yüreğime bıraksa.
Bir dem, düşündürür bu sadelik...
En manalı sigara bu, öyle aksa.

Düşünüyor mu acaba, bu gece vakti?
Yoksa, bu uykusuz gece de tek kişilik...
Haberi bile olmadan mı geldi ve gitti?
Cevap beklemek, belki de delilik...

Şimdi oldu küçük ölüm daha manalı!
Bu ölümde bile, bir zarafet var!
Bir görsen şu düşürdüğün hali.
Bin ölürüm, sanma şikayet var!

Git hadi, ümitleri uykuya yatırıp.
En hayat dolu gülüşlerini saçma!
Ümitlendirme düşleri, ayağa kaldırıp.
Sebep değilmiş gibi usulca kaçma!

Yarabbi! Bunca düşte ne niyet var?
Ya uçur yüreğimden o nâlânı.
Gönlümdeki ateşte samimiyet var!
Ya bırak, dağlasın bu yaranı...

Burhan SEVİMLİGİL