Saatlerce yürüdüm zihnimi dağıtmak için,
Fakat ben mi yürüdüm yoksa
yollar mı üzerime yürüdü bilemedim...
Gitmekle bitti yollar,
yürümekle iş bitmedi...
Ayaklarımı yere vurup kendine gel demek istedim
uktelerimin arasında el pençe oldu bu fikir..
Kaos sokakları çok acımasız,
çok gaddar..!
Nedir bu sönen sokak ışıkları,
çıkmaza çıkan ana yollar..!
İçimden bir ses yükselecek gibi
hiddetimden korkar adım geride.
Oysa kaygılarım ne de arsız
benden iki arşın ötede...!
Bana bakarak sırıtıyor yolun başında,
avucuna geçirmişliğin zaferi var
yüzsüz yüzünde!
Kahretsin ki yanından geçeceğim,
yolumun üstünde fikir hanı.
Istemesem de elinden tutup
yoldaşça gideceğim, yolun geri kalanını...
Yürü arsız herif, yürü işte!
Kaos sokağını yarıladık gibi.
Sakın oynama zihnimle,
Seninle hesabım bitmedi!

Kurşunî