Herkes
Kendi namusu ve þerefi için yaþar
Sonra
Þerefsizin biri gelir
Ve
Senin yaþadýðýn
Namusunu da
Þerefini de
Alýr


Adý
Nülifer
Altmýþ beþ yaþýnda
Emekli öðretmen
Hayatý dolu , dolu yaþayanlardan
Azla yetinmeyip
Çok çalýþanlardan
Çalýþmak için
Evlilik hayali bile kuramayan
Yalnýz kalanlardan

Yaþlý bir annesi vardý
Kocaman bahçeli bir ev
Ýçinde çeþitli hayvanlarý vardý
Doðayla iç içe
Tüm zamanýný onlarla geçirirdi
Sabah ezanýnda uyanýr
Yatsý ezanýna kadar durmadan çalýþýr
Bitkin,bir o kadar da mutlu yaþardý

Neyin çabasýydý ki bu
Bir türlü anlam veremezdim
Ardýnda kimseleri yoktu
Malýný ,parasýný býrakacak
Bir gün ayaküstü sohbette
Çalýþmayýn bu kadar
Ye,iç,eðlen ,gez
Þehirde bir daire alýn
Kutu gibi,tertemiz yasayýn
Yeter,yoruldunuz
Kaç bahar kaldý
Kaç yaz yaþanacak dedim
Alýþmýþýz bu tempoya
Yapamam,
Hem annemde yapamaz dedi
Kendi kurduklarý dünyalarýnda
Mutlu,Mesut yaþarlardý

Ta ki
O güne kadar

Karanlýk bir gece
El ,ayak çekilmiþ
Ana,kýz
Yorgunluktan bitkin
Yatacaklar
Sonra
Ýki madde baðýmlýsý genç gelir
Anne ile kýza
Birbirlerinin gözleri önünde
Defalarca tecavüz ederler
Ölmek,bu olsa gerek

Tüm bu acýya dayanmak mümkün mü?
Anne bir hafta yoðun bakýmda kaldýktan sonra
Hakkýn rahmetine kavuþtu
Nülifer öðretmen
Üç ay
Kendini bilmeden,bitkisel hayatta
Yaþam savasý verdi
Ve
Kavuþtu anasýna

Herkes
Kendi namusu ve þerefi için yaþar
Sonra
Gelir
Þerefsizin biri
Ve
Senin yaþadýðýn
Senin taþýdýðýn
Namusunu da
Þerefini de
Alýr

Kalýrsýn öylece
Kirletilmiþ cesedinle
Taþýdýðýn þerefinle


Hayalini bile kuramadýðýn
Gelinlik
Kefenin olur
Gidersin