Namlusu ateş aldı kurşununu ben yedim
Feleği bilemezsin çarkına düşen benim
Yazını irdeleme ondandır ekşi tadım
Kaderi silemezsin harında pişen benim


Ömür denen hazenin direği eğri durur
Yara yemiş yüreğin içinde katran kurur
Hasret öyle derindir hücrelerine yürür
Ağlarsan gülemezsin dolupta taşan benim


Gönül tahammül bilmez ufku fazlasıyla dar
Sevgi başlar da biter tüyden de incedir zar
Yâre ömür harcarsın vefasız çıkanı var
Varıpta bulamazsın menzilden şaşan benim


Yedi iklim dört mevsim dünyanın genel hali
Kimi keyfine keder garibin kambur beli
Üstüne esmeye dur o gaddar hazan yeli
Saadet alamazsın bağrımı deşen benim


Göz açıp da kaparsın gelmiştir yolun sonu
Son durak kara toprak meramsimdir tek konu
Gidişler aynı yere dönüşe yoktur yönü
Gidip de gelemezsin kabrimi eşen benim


Mehmet Kılıçel