Ruhumu engin denizlerin derinliğinde,
Gecenin sessizliğine bırakıyorum!
Dalgaların hırçınlığında kaybolmak,
Bedenimin her zerresinde hissetmek,
Gizemli hazinenin sırrına varmak,
Yaşama yeniden sarılmak istercesine..!

Kopan onca fırtınalar arasında,
Unutulmaya yüz tutmuş benliğimizi,
Buğulu, bitap gözlerle izliyorum!
Heyhat ömüre ne çok anlar saklamış,
Ne çok kendimizle kavgalar etmişiz,
Yüreklere dokunmadan kazanmak uğruna..!!

Güz yaprakları gibi sararıp kuruyan,
Kanadı sürekli kırılan kuşlar misali,
Ordan oraya savrulan, savruldukça,
Çocukluğu, ruhunun derinliklerine hapsedip;
Beyhude bir hayatta menfaat, hırs, ego uğruna
Gönül gözümüzü kör, hiçlik erdemini feda ederken ,
Insan olmanın erdeminden yoksun var olmuşuz..!!!

Kör olsada gözler, açık olsun gönül gözü,
Olsun ki içinizde ki gerçek hazineye ulaşın!


Haydi asılalım küreklere en afillisinden,
Hora Bismillah hora. .!
Hora yelken açalım hora..!
İçimizde unutturulan çocuğu yeniden keşfetmeye!
Güneş olup yeniden yeniden doğup yürekleri ısıtalım.  
Beyhuda hayata elvada, hep çocuk kalmaya eyvallah!
Günaydın İnsanlık Adına Hiçlik Kervanında Gark Olmaya..!!!!



05/12/2017 Ankara P.ÇETİN