YÜREĞİN DEVASA GÜCÜNE YOLCULUK

Gözleri ışıl ışıl yanan,
Yanakları al al, gülücükler saçan,
Yüreği pır pır atan,
Gamzeleri sevgi aşılayan..
Musumiyet kokan çocuktum!

Yaş ilerledikçe yaşama tutunan,
Güzelliklere yelken açan,
Umutları, hayalleri hiç tükenmeyen,
Yaşama sevinci var olan,
Yüreği burcu burcu insanlık kokan,
Candım, canandım!

Hastalık marazı içten içe ele geçirirken,
Yoksulluk kemendi geçirdi boynuma ipi...
Öyle sinsi, öyle ketumdu ki
Bilemedim, göremedim, farkedemedim
Günden güne mum gibi eriten,
Nasır tutmuş, ateşten gömlek,
Yürek yangını yaralarımı!

Yüreğimin acımasızca celladı olurken
Önce,
Gülüşlerimi, gamzelerimi soldurdu!
Sonra,
Umutlarımı, hayallerimi yaktı, yıktı!
Beni ben yapan ne varsa çalıp/çırpıp koparıp,
Ruhumu, yüğreğimi attı bir köşeye!

Şimdiler de

Anka kuşları gibi, Küllerinden yeniden yeniden,
Doğmak, var olmak var!

Haydi yüreğim haydi ayağa kalk!
Kanadı kırık kuş misali
Ordan oraya savrulan ruhumu,
Silkele, kendine getir!
Yorgun bitap düşmüş gönlüme el uzat,
Başını koyduğu omuz,
Yuvasız kalan umutlarına yuva ol!

Ol ki

Çaresizliğe esir olma, boyun eğme,
Sarıp sarmalansın tüm yaralar!

Sen ki

Hangi acıları göğüslemedin?
Hangi geçit vermeyen taşlı yollardan geçmedin?
Hangi güç içinde ki maneviyata hükmede bildi...?
Söyle bana yüreğim söyle..!

İnanıyorum ki

İçinde bir yerlerde yanan ,
Aydınlık buram buram sevgi kokan ışığın,
Ayağa kalkacak, dimdik devam edecek
Yarım kalan devasa yol/yolun da!
Aydınlık bakan gözlerinden,
Umudumu hiç kesmedim, kesmeyeceğim!
Bilesin....

Unutma,

Devasa güce sahip tek varlıksın!

29.5.2026 Ank P.Çetin