Yıllar önceydi,
İsveç Başbakanı Olof Palme,
Sinema bileti için,
Girmişti kuyruğa,
Ucunda ölüm olacağını bilse de...

Hepimiz insanız,
Biriz ve eşitiz,
Kayırmayın beni demişti.
Yerle bir etmişti,
Kayırmacılık denilen illeti.

Uygarlığın ölçülerindendir,
Kuyruğa girmek dedikleri şey.
Geçmelidir herkes sırasına.
Saygı duymanın gereğidir,
Kişinin önce kendisine,
Sonra başkasına.
Uyarıya yoktur hacet.

Kargaşa ve düzensizlik;
Kaostur,
Gelişmemişliktir,
Cehaletin, yoksulluğun
Sebep ve sonucudur.

Nezaretine polis,
Refakatine zabıta verilse,
Ne yazar!
Magandaya göre değil sıra, mıra.
Sözüm ona delikanlılığını bozar.
Geçer en ön sıraya!

Arkadakinin canı cehenneme!
Hastaymış, engelliymiş, bebekliymiş,
Umurunda mı magandanın?
Uyaranın vay haline!

Yurdumun şehrinde,
Kasabasında, köyünde,
Çok görülür, çok yaşanır
Kaos ve kargaşa görüntüleri.

Hafızalarda taze durur hep,
Şu yardım dağıtan kamyonlar,
Makarna, bulgur, çay dağıtır,
Etrafını sarar yüzlerce zavallı,
Açarlar ellerini,
Bir şeyler kapabilmektir amaçları.
Gözü açıklar alır onlarca paket,
Garibanlar boynu bükük ayrılır.

Kuyruğa girmek,
Sırasına razı olmak
Öğretilmez nedense,
Ailede, okulda, camide.

Zamanı çalınır yurdumun insanının,
Gerilir gereksiz yere!
Hastanede, spor tesisinde,
Bankada, otobüs durağında.

Kuyruğa girme uygulaması;
Medeniyetin göstergesidir,
Kargaşaya nihayettir,
Adalet ve eşitliktir,
Fakir ve yoksulun kollanmasıdır.
Sosyal gelişmişliğin tam da kendisidir.

Ömer Adar-2017