Bu gün günlerden yine sensizlik
bu gün günlerden sil baştan yine yeniden özlemek…

Sana bu şiiri;
Ne agora da yazıyorum
Ne de Akdeniz sahillerinin yakamoz dolu gecelerinde.
Benim ki; iki oda bir salon
Taştan örme, yazları sıcaktan
Kışları da soğuktan içinde durulmayan
Bir avlu duvarı olmayan
Sokağı olmayan
en önemlisi sensiz bir vatanı bile olamayan
yokluğunun her daim en üst seviyelere ulaştığı
hiçbir mevsim dumanı tütmeyen bir yerden…

Bu gün günlerden yine sensizlik,
Bu gün günlerden yine yarınları beklenti içinde beklemek.


-Yalnızlığım ve ben seni çok özledik…

Kurşuni bir sancı saplandı duvarlarıma
Üzülme!
Güçlü bir adamım ben,
Sensiz yaşamayı beceremem ama
Belki sensiz ölmeyi başarabilirim.
Şimdi iyi geceler uykusuzluğum
Üstünü örtmeyi unutma…
-Ve fısıldarken kulağına hayalinin
‘’En önemlisi de ne biliyor musun?
Gelemeyeceğini bile bile seninle ölmeyi beklemek
ölmek için seni beklemek…’’