Küçük sûra üflenmemiş bir gecede,
Bir sabahta bekle, kokusunu sevdanın.
Sızlasa da emanet bir sızı gözlerinde;
Nefesinde ölmedimse, bekle bir baharın.

Bir gidişim varsa, bil ki çaresizim.
Son nefesi duymamışsan gözlerimde,
Bil ki umut yeşermez topraklarda kurudum.
Avucunda bir damlada görene dek bekle!

Sıkılırsan sevdasızların, beklemezinden.
Gönlünde ki sızı geçinceye dek bekle.
Aşılmaz değil bu toprak, bekle üzerimizden!
Açacak yanakların, gül tenin de bekle.

Kırılacak tek umudun kalmamışsa elinde.
Tutunacak bir dal ararsan resmimde.
Son bekleyen kalktığında gönül kahvesinde.
İçtiğin demli bir çayda dualarım, bekle!

Bir kar yağışında, bir gün doğuşunda,
Yanağında bir hayat eriyene kadar bekle.
Unut şehri! Bir serin gecede, ayın doğuşunda!
Yakamozda hayallerin, düşlerin kadar bekle.

Son bulursa umutların ölümlü bedeniz gibi.
Sil gözyaşını, ölümsüz sevdamız kadar bekle.
Parçalanmış yüreğimde görmediysen seni.
Göz bebeklerimde seni görene dek bekle!

Soğuktan sızlayan burnunu, parmağını;
Nefesimle ısıtana kadar! Sorma bekle!
Belki kaybederim ama kolumu, kanadımı...
Sen kokan güllerin yaprakları kadar bekle!

Kavuşacağız elbet sevdam, kirpiklerin gibi.
Kaçan bir uykunda, ah çekişinde bekle.
Ben gidersem, gelirim de gittiğim gibi.
Düşünme bile gelmez diye, adın gibi bekle!

Burhan SEVİMLİGİL