9
Yorum
33
Beğeni
5,0
Puan
891
Okunma
Gelincik
Güneş yakar tenini, rüzğar kavurur
geceyi bölen sesinde sessizliğin hüznü durur
boş bakan gözlerinde o tren nereye gider
ıssızlığın koynunda gözlerin
merhametini dindiren
hep o karanfil kokulu makber
teselli etmez
giden son yolun yolcusudur hüznün de sevincin de
beraber giden
alıp gitti gönlümü deniz ötesi gözlerinden
gizli bahçelere
kadir-kıymet bilmez seneler
yıldız derledin ay/ın şavkında
bir garip kuldun
umudun taze yeşili eylûlü yaprak düşürdü
içime binbir hasret düşürdü:
bu altın yıllarïn gümüşü sarı hazan yaklaştı
tatmadın aşk/ı
bu çölde gözyaşları kışladı.
bir buket gelincikti yanan kızıl ateşi
sararıp Solan yapraklar ellerinden uçtu
uçtu o narin kelebek dağları aştı aktı
gözyaşım ardınsıra ırmaklara karıştı
dinmedi gece..
Nurten Ak Aygen
16.09.2017
5.0
100% (20)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.