en büyük yalan icindeki gercek
korkduğun kırılmışlık taneleri kadar
büyürde kücülür ufalır birden göz bebeklerinde
şimdiki sonsuzluk nefret

" acıdan sonra gelen"

kasfet gibi dar ağacında yağsız urgan yaprakları
mevsim solucan kırmızısında kör siyah toprak
ahlar kurumuz yesil cimen arasında iri iri köz kömürü
dar yaşam kuru havuz yolunda seneye adım adım kaybolus
hayatın sesi gökyüzünde simdi kuslara emanet
ve mevsimlerden unutulmuş bir yaz akşamı kuru kalabalık sözcükler
öyle yalan yamalak beyaz elbisisinde sevginin yok oluş günleri
ve icinde ölmemiş bir ismin unutulmaz vedalarında
kalpbin her ritmi ayrı ayrı acıyor
sen o ve bizler ancak şaşırıyoruz
saklanma artık onlar senin tek gerceğinin arsız uykusuzluğu
mey haline düşen duz yollarıın kanatlı bekcileri
simdi ne sen doğrusun nede o senin kadar yalan
ama bir gercek var ,,,

"hangimiz yaralı değilki""

tam olan kim varki şimdi
satır satır gömülen zamanda
suyun renksiz beyazlığı gibi saf
bir cocuk gülüsü gibi içten
merhamet etmesini bile bilmeyen
yağmurdan önce akan rüzgar sessizliği
yere düşümeyen yıldızların uzaklığı
ve ayın tül beyazında kara geceye bakan penceresi
hangi insan düşünemezki kaldığı yerler artık mabus sesi
dar dar kalın özgürlük
Ac,aç, nefesin son hükmü
dalga kıran gibi ikiye bölen sonun yetim yaşları
bir öze düşen ayrılığın
kırılan ufkun şimdıki feryadı zahir.



tutki yüreğimdeki ANNE sevgisi
aklımda bir türlü sevemediğim BABA bakısı
kalabalıkta ölü gözler bu yıllar
kimi serbes düşüş kimi toprak haşreti
gece gibi büyüyor karanlık bu yalnızlık sanki
sesizce yine katilim oluyor
"bu baş ağrısı cevapsızlık"
körlüğüm ve sanata unutkanlık gibi kalmış ardım
özgür aslında bir yanım bir yanımda yarım sesler
koridorlar hayatın unutkanlığı
zaman mesayinde beyaz heyacanlar



yol virajlı bir saat dilimi
ne ben zahir gibi ac acıkta
nede ulasmadığım dilimin icinde
sakat ardı telaşlı vuku icinde berbat suskunluk
yoktular sadece suretleri ve gölge oyunları vardı
cesit cesit fotoraflar gibi sarardı boyandı geçmişleri
hangisini ayırayım hepsi koca yılın bas harfleri
simdi unutkanlık tek dert
özgürlüğe yeni adım atmış mabus,bu Yalnızlık,,,



öldürüyor yavasca elimde gelmiyor
durduramıyorum gücüm yetmiyor
dar alanda genis yanılgı paylarım
zor zamanlarımda tek tek düşen umutlarım
suskunum birazda umarsız hayata bakıs acım
hep az kaldı dedeğim bir kedim birde kuru sandal


"geleceğim ve hep orda yalnız kalacağım"
"dalga boyu özgürlüğüm..."
"ve sen kelimesi "
"okyunusun yesil gölgesi"
,,,