günün beyazı acarken erken
sarıya dolarken ve yaşam seslerini acarken
geçmis dar bir vadide beklerken
ve yağmurda ıslanan bütün duygular üsürken
özlemleri gömerken acıya bir kez son bakışla
uğurlarken icimizdeki yanan bir ismin kırıntılarını
simdi zorun en büyüğü yalnızlık
ölümün sanki diğer adı ,suskun sonlar durağı
,,,
,,
,
bekleyeni olmalı ,
bir insanı herşeyiğle seven ve gözeten
anlamlı olmalı ,anlamsızlıkta hep yardım eli gibi kucaklamalı
güzel olmalı ama yanlız kalpbi ve neşeşi
icinden geldiği gibi olmalı mesala
güzel yüreği gibi bakmalı
herkezden ayrı olmalı anlamalı sevildiğini
bu kirli kasvetli yaşam siyahında sadece beyaz sevgisiyle büyümeli
narin cicekler gibi hemen kırılmamalı
her gün acmalı gülümseyen gamzeleriyle
dünyama hayatama ve en önemlisi kalpbimde adı olmalı
,,,
,,
,
simdi yeni yıl ve yeni yaşam
gökyüzüm hayatım güneşim yaşam enerjim
bir rüzgarın kuvvetiğle yükseliyorum
bir ucurtma gibiyim şanki,ama ipimi tutan yok
yalnız ve üzgün sağ göz yaşlarımla savruluyorum
bir bekleyeni olmalı insanın ama malesef yok,,
,
,,
,,,
bir ben var,
üzgün,
ama
bir ,,,O,,,
yok...