Sensizliğin ateşinde ben yanarım!
Denizde bir balık, ne bilsin.
Gülüşlerinde kurudu dalım, budağım.
Gölgemde yeşeren ot ne bilsin!

Adı kıskanılır, paylaşılmaz bu sevda!
İsimsiz sevdamı, Mecnun ne bilsin.
Resmini kazımışım göz kapaklarıma.
İki gününü saydığım, papatya ne bilsin!

Yanımda oldun, arkamda, aklımda.
Sızladı gülüşlerin, tenin ne bilsin!
Değişmem dünyayı, kirpiğinin ucuna.
Sensiz bir dakikam kaç yıl, saat ne bilsin!

Yanar ateşin içimde, tütmez dumanın.
Yokluğunun ateşini, rüzgar ne bilsin!
Boğuluyorum ırmağında sevdanın.
Kirpiğine konmayan, serçe ne bilsin!

Sana gelir, senden geçer her hayalim.
Merkezinde sen varsın yollar ne bilsin!
Gözlerinde sen bensin, bende senim.
Sende doymayan huzur ne bilsin!

Susuzluk gibi, bendedir acım.
Bitmek bilmez, rüyan ne bilsin!
Bu sızına değil, sana muhtacım!
Sorma! Aşkı sakız gönüller, ne bilsin!

Gözlerinde tek mevsim bahar.
Kışı görmeyen, yazı ne bilsin.
Kurusun gözlerinde edep, ar!
Ateşinde kurumayan, maşuk ne bilsin.

Gün kararır siyaha döner.
Yokluğunun zifirisini, gün ne bilsin!
Tamam var bir vuslatı ama kader,
Seni benden alırsa, sır ne bilsin!

Dikenli ömrüme açan gülümsün.
Dibine düşen, yaprak ne bilsin!
Vardırmayacaksa bırak gitsin gün.
Musallada yeşerecek, dün ne bilsin!

Garibim, belki kessen çıkmaz sesim.
Gülüşünde solsa kurusa iliklerim!
Belkide budur deyip kaderim.
Gülüşünde solacaksa, gül ne bilsin...

Burhan SEVİMLİGİL​