bu gece kirpiklerimde çocuk sevinçleri var
ve her teline şiirler asıyorum
yalnızlık
bir önceki geceler kadar sessiz değildir
ve sessizce idam etmezler özlemleri
bense sessizce idam ediyorum
sana ait tüm özlemlerimi

ağlamaklı bir bulut gözlerime inmiş bu gece
gözlerimde okyanusları doldururcasına
şakaklarımda geziniyor
şakaklarım kurumuş bir çöl
ve susamış bir çiçeği suluyorum

gitme öyle sessizce
gitme
sen gidince
içimde şimşekler çoğalıyor
içimde yıkıntılar içinde bir sevda kalıyor
ve ben ardından ölüyorum

bazen bir şiir oluyorsun
bazense bir mevsim
ve baharda açan en güzel çiçek
sonra kuş olup gökyüzüne karışıyor şiirler
mevsimler soluyor
ve çiçekler kuruyor
bense gözlerimde okyanuslar kuruyorum
dünyayı boğarcasına

gitme öyle sessizce
gitme
sen gidince
içimde dinamitler patlıyor
mayınlar bedenimi parçalıyor
ve ben ardından ölüyorum

gitme öyle sessizce
gitme
sen gidince
içimde bir çocuk kimliksiz kalıyor
ve ben sensizliğimden vuruluyorum

ibrahim dalkılıç

05/05/2017
21:30 izmir