Ayrılık deme dilim yok sayıp özlemeyi
Gözlerine susarsam bakışı söze akar
Yasaklama kalbime adıyla sızlamayı
Destur çeker akla aşk yol yine yâre çıkar

Yığmış kenarlarına baharın kaygısını
Duru bakar Akdeniz kandırmış uykusunu
Seyirtepe’de mangal saklarken öyküsünü
Yazı küle belesen güz gelir nar’a çıkar

Alt burcundan üst burca çekmiş gitmiş kaşını
Gün batımı kanatır kalenin her taşını
Alanya kabul etti yazgımdaki kışını
Derde derman dileme çareler zor’a çıkar

Geceden ertesine devrolurken seccade
Bülbül gibi bir serçe her sabah bu bahçede
Unutulmuş bir dilden eskimeyen lehçede
Güneşten önce kalkar yunmaya nur’a çıkar

Sıla değil bu şehir gurbet kokar nicedir
Hangi yana seyirtsem vardığım yer acıdır
Büken o olsun boynu yükü aşkın tacıdır
Âşık inkâra banmaz dosdoğru dar’a çıkar ​


müdana etmedim hiç Allah’tan gayrısına
ikrar ettim bir kere yaramın ağrısına
tahammülüm olmaz ki aşığın eğrisine
sınandığım her sevgi mutlaka Sur’a çıkar__________________________________-Ezrak Rahel-

bir mim gibi bükülsem secdeye yüz sürdükçe
damla damla dökülsem kıyamına durdukça
vav göğsünden sökülsem vakit O’na vurdukça
yok dediğin ne var ki can olur var’a çıkar

sularda bir vaveylâ Nuh gerek bu tufana
ten dediğin nefs bela ruh gerek bu zamana
muhtaçtır seyyah yola mıh gerek bu sığ cana
çok dediğin ne var ki Tek olur Bir’e çıkar____________________________________Aşkar

rüzgârın nefesinden ses verse feryâdıma
ateşin su sesinden bir O düşse yâdıma
bir çöl hikâyesinden h’iç deseler adıma
çoğumda ve azımda vakit hep kor’a çıkar

dünya gamla dönünce O’nunla dayandım ben
gözlerinde sönünce yeni baştan yandım ben
her anımda gönlümce varlığını andım ben
baharımda yazımda canım hep har’a çıkar___________________________________-Ezrak Rahel-


vakithepşimdi/Alanya