20
Yorum
41
Beğeni
5,0
Puan
1434
Okunma

Dalda yaprak misali yaşamıyla anlaşan
İçinin suretinde zamanla olgunlaşan
İnsan kalmıyor diri, göğsü daralma yeri
Nefesin kesikliği günden güne artınca
Kısa gelen hayatı harmanında tartınca
Yenilir gölgesine omzundan baksa geri
Sonunu toprak bilen mütemadiyen bekler
Bu haseple minvalde insanım diyen bekler
’Eyvah’ diyen ömürde vakitler kıymet taşır
Kucağında hüzünler gam gönüle yaraşır
Terli avuç içinde yarım kalmış heyecan
Hayıflanır bahara, boşa geçmiş yazlara
Hırsı, ihtirasları yenilmiş ayazlara
Sükûtun durağında düşünce çok,titrek can
Bedene ağır gelen cesed külliyen bekler
Fanilik gömleğini doğrulup giyen bekler.
Nezahat YILDIZ KAYA
5.0
100% (30)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.