ey can,,,,,,,
canının bir ahı icin cananı yakanlardanım
yokum ,,,,
yokluğunla yorulmusum yanmışım
bir deli eylemişim yanıldığım yakırışlarda
kendinim kendimden dertlenmişim
yalnızlığımda bir seni bulmuşum
ezilmişim kırılmışım kırgın akşamları düşündürmüşüm
yenildiğim yenilgilerimde hep bir şey kazanmısım
gülmüşüm kendime ,en cok gururuma az sormusum
ben hep kendi kendime dertlenmişim ,kendimden vaz-geçişlerde
kara kader değildi ,karaya hep beyaz sürmüsüm
beyaz hayelleri olan yağız bir ağacken
cicekler büyütmüsüm kuru toprak kalan can yüreğime
yok olan canımın gözyaşlarını,gönnümün derin kuyularına akıtmışım
ertelenmişim en cok ben parcalanmışım,terki dünyamda
simdi ne aşkı bilirim nede bir cift göz sevgisini
anlaman dünya islerinden anlaman işime gelmeyen cıkarlardan
anladığım kadar varım,olmadığım kadar değersizim
vakit simdi nakittir ,ne kadarım dersen
kağıttıntan ucakları olan bir cocuk kadar
ey can


,
,
,