TUTTUM NEFESİMİ



Tanıdık bir sesle pencerem aralanır her gece
Uyanır uyanmaz aldığım ilk nefes, soluk soluğa sen
Yurdumu soruyor melekler
Bilmiyorlar ki benim ülkem de sen.


” Benim ölçüm, benim ağırlığım
Aşka bulanan sarmaşığımsın sen.”



Büyük bir savaş çıkar hani
Hiç savaşmadan bırakırsın kendini baştan aşağıya
Yenilirsin
Düşüp yıkılırsın ya bayrağının altına
Bir dokunursun ki kalbine
İşgal eden de sen.



Tutulursun yağmura bir çatı ararsın bazen
Talan olsun istemezsin bedenin
Üşürsün hani
Sarılsın istersin o tanıdık kollar
Tutulsun istersin buz kesilen ellerin
Gitmek istersin ya hani bu soğuk şehirden
Bir rüzgar eser ansızın götürür seni
Sokulursun güneşle toprak arasına
Değer saçlarına usul usul nefesi
Sorarsın ismini
O can gibi esen imbatta sen.



Kalırsın yalnız
Sıkışırsın bir gün bir başına tavan arasına
Ağlarsın hıçkıra hıçkıra gözyaşlarınla
Bardaktan boşalırcasına hatırlatır sana
Seni çağırır caddeler
seni çağırır aydınlanan körpe şehirler
Susarsın
Bırakırsın kendini tavandan aşağıya
Elden ayaktan kesilmiş gibi
Yanarken umutsuzluğa
Bir kapı çalar ansızın
Bir ışık yanar
Tutar ellerinden kaldırır ayağa.



Hani acıkırsın da bir şey bulamazsın
Kalmışsındır bir çölün tam ortasında
Sanki serap gibi bir nehir çıkar karşına
İçersin pınarından bir avuç su
Tam avuturken kendini
Bir el uzanır ansızın tutar omuzlarından
Yaklaşır usulca
Öper kalbinin tam ortasından.



”İsterim ki ismin bensiz yazılmasın
Şu aşikar mazlum kalbim sensiz kalmasın
Bir yudum aşkımız var, yalan olmasın
İsterim ki sevgimizi eller almasın”



Kalacaksam eğer bu gam yüklü yaşamda
Sırf sen varsın diye yaşıyorum
Sensiz yaşamaksa hayatta kalmak
Tuttum nefesimi gidiyorum.

varsan yaşıyor yoksan ölüyorum.

..

TUTTUM NEFESİMİ
Mert Zafer Cansever
(Mawish Şiirleri)