Niye geldin ki Amelie...
Hiç olmamaliydin



Dip...
Hep bildiğimi sandığım yerin aldatıcı ürpertisiyle
Saçım kirpiğim parmak ucum
Neresi varsa şiir endamina yakışan
Her yerimde kar suyu...
Yağarken güzel
Özümsediğinde çaresizce kıvrandıran bir tasa gibi...
Hain...

Terk ettiğini bilmez insan
Edilgenligin acısını en çok yaşayan
Terk edilendir...

intihar fikri kadar sağlam
Bir o kadar saydamdır
Birinin yokluğunu algılamak...

Dip...oldugumu sandığım yerden daha derin
Ateşin verdiği yanıkla soğuğun ki arasında ki
Bağı bilmeye yeltenmiş bir cehennem ehli gibiyim...

Sanrılarım arasında umudun zehirli olduğuna saplanmak
Ve alabildiğine kör
Buna inanmak dahi
Günümü kurtlu irinli bir haleyi
Basıma geçirme zayıflığında bitirmeye yetiyor

Uyusam...
Burda kafe lâlde
Hayırsız ömürleri
Gri bir bulut gibi tortop yapıp oynamış
Siyah bir kedi gibi halim
Umarsız
Tüm yalınlığımı bu uykuya borçlu
Uyansam sonra...
Dibi gördüm sanmasam
Yenilensem yenilme yerine

Kimse sen yokken diye başlayan cümleler kurup canımı yakmadan
Sağır kalsam
Dışımda ki telaşa

Dip...
Kayboldum
Yeniden başlama düşü kurmanın alemi yok...