İstanbul’a sabahın ayazında düşen bir özlemek vardı kalbimizde
Bir ağlamak göz ucuyla sindirdigimiz
Bir tahammül ki zıttı agir basan bir terazide...
İstanbul’a bir kavuşmak telaşı düştü cigerparesi boğazın öte yanindan...

Hepitopu bunca çığlık biriktirip
Atkı bere üşüyen burnumuz değil bir tek
Öyle güzel yerde patladı ki tekerlek
Şair Ahmet Muhip Dranas caddesi
Sitepne dedi yetişmez dedi başka dedi sıkkın sesi kaygıyla icerleyerek...
Öyle bir of çekti eke toka bir teyze kader dedi tuttu burada da güldürmeyecek...

Şair Ahmet Muhip dranas caddesi
Önünde Voyage diye bir bohem kafesi
"Varmak istediğim uzak limana
Gemiler beni almadan kalkıyor"
Deme öyle bak şair
Sitepne deriz
yetişmez deriz
başka deriz
Yine gideriz
Yeni gemiler gelir o limanlara
Sormayiz soruyu neredeyiz nereye

Güzele güzeldir kentin en keşmekeş yeri de bilmediğimizden
Üç kuruşa balık beş kuruşa ekmek geçer
Savrulur içimizden lodos vakti bir uzun ah keyfe keder
Kim sayar kaldığımız anı yeni baştan
Şair Ahmet Muhip Dranas caddesi ağlar halimize derinden

Ah bir özlemek mirim kimi kimseyi söker
Ah bir yenilmektir aşka
Ah yolların suali
Yolcunun cevabıdır
Ah geldiğim vakit
Gözlerin gözlerimi öper ...

Kaç caddeyi yokladık gecesine vurgun oldugumuz kentte
Bilmedi kimse alnımızda izi
Kaç geceyi yolladık sabahına mahmur...
Şair Ahmet Muhip Dranas caddesi
Öyle güzel yerde
Öyle güzel kederde...