Yaz bitince...
1

Üşütüyor geceler, karanlık çöktüğünde
sokaklar tamtakır boş el ayak çektiğinde
kuş uçmaz kervan geçmez dağların başlarında
Kış çöker yüzünüze yıllanan çizgilerde
hısım akraba kimse herkes başka şehirde
habersiz birbirinden cümle alem kendinden
kim ağlar kim sevinir belli değil alemde
sır gibi saklanıyor yaşamın ta içinde
neyimiz var ne yok ki; evvel zaman içinde
kimler dost, kimler düşman bilinmez bir muamma
nereden gelir nereye gidecegiz anne:
elenipte kalburdan ömür teskeresinde
doğru tartar mı mizan kaderini yazanlar
yazılan kara yazı tam alnın ortasında:


2


canlar bu memlekette bir bardak sudan ucuz
can ölmekten değil de korkuyor yaşamaktan
unutulmak korkusu benliğe sardığında
korkarım en sonunda ölmekten yapayalnız
sevmeden sevilmeden güzelliğin geçecek
solupta gideceğiz çiçekler gibi birgün
kapkaranlık geceler üstümüzü örtecek
kimse çalmaz kapıyı artık mahşere kadar
karanlık gecelerde kara yazgılı toprak
yalan yaşadığımız dünyanın altı-üstü
kaybolup gideceğiz hepimiz birer birer
kim ağladı kim güldü sürgit kimler yaşadı
Kim çözdü düğümünü bu yaşamak ölümlü
sararıyor yapraklar her yazın bittiğinde..


3


bahar biter aşk biter solunca menekşeler
yapraklar dökülüyor sonbahar geldiğinde
çörekleniyor hüzün her günün akşamında
ruhâ akşam çöküyor her ayrılık bir ölüm!
yaşıyor cümle alem her doğum sonrasında
sır alemi şu dünya: sırlı kap aynasında
aynı yolun yolcusu sen ben o her birimiz
aklımızda sorular yürüyoruz elele
kim kimin imdadına koşar ki bu devirde
çullanıyor beynime yüzlercesi endişe;
ne gelen var ne dönen gittiği meçhûl yoldan
kaynıyor kum gibi tufân yılları sorguluyor
adımlar kısalıyor yaşlanınca insanlar
yorgunluğum artıyor almıyor aklım fikrim..


4


görüyorum soluyor yaşlanıyor menekşe
yeşil yaz ekinleri görüp koşar ecele
sonsuz ecel ayazı onu yaman sarsarken
ne afet ne kıtlıklar ne altüst olan mevsim
senin gözlerindedir çakan yağmur ve şimşek
bildiğim ne varsa da herşeyi unuturum
sen kendinden bilirsin iyi güzel herşeyi
birlikte yaşar gerçek ve güzellik yaşarsa;
koca dünya sahnesi ne oyunlar sunacak;
aynı gök önce okşar, sonra sarsar onları.
birlikte yaşar gerçek ve güzellik yaşarsa;
gerçek gibi bir düşle, senin sevgin uğruna.
savaşırım zamanla sen sürdür varlığını
ben can veririm sana uğruna ölürüm ben


5


örter eşsiz yüzünü, anlatsam gözlerini
varlığını gizlerde yazarsın baştan başa
sana kalsın varlığın, sürsün bahtiyarlığın
sensiz solgun günlerim ömrümün yoksul çağı
nereden bilirdin ki, gelmez kederin sonu
tüketsem bu uğurda yaşamın soluğunu
yeryüzünde her yazın kısacıktır süresi
ışıldar göğün yüzü yaldız düşer yüzünden;
çok daha cana yakın çok daha güzelsin sen
sen bir yaz gününün benzetirken sevgini
ergeç yoksun kalacak, her güzel güzellikten
Sende bu ölümsüz yaz bendeki bu sevdadır
ölmez bu satırlarda kaldıkça aramızda
savaşırım zamanla, sen sürdür varlığını..


Nurten Ak Aygen
28/11/2016