GEÇMİYOR İŞTE

Kim bilir daha kaç son’baharı geçirecek bu deli yürek,
Sensiz ve sessiz...
Kaç sabah izleyeceğim günle güneşin öpüşmesini..
Bir "An"kara var elimde bir de ondan kalan kara anılar,
Şimdi kim bilir hangi kuytuda bizi yad ediyorsun,
Vefasızlıklarını yazıp kendini avutuyorsun.
Hiçbir şey demeyeceğim emin ol..
Yaz yazabildiğin kadar eksik fazla umurumda değil nasılsa.
Ben o gün mühürledim kendimi,
Senden sonra sen olmaz artık.
Hiçbir teselli çare değil bilirim,
Gidişinde vardır bir hikmet illaki,
Ama yokluğu sardım kollarıma,
Bir kaleme tutundum bir de kağıda..
Ne dediysem yaptılar hiç itiraz etmeden,
Güneş geceyi öperken son ışıltılarıyla..
Gecenin koynunda kaybolup gider yeni güne kadar.
Bu kaçıncı sonbaharı gidişinin bilemiyorum..
Şimdi sen bizi tüketirken bilinmezlerde,
Ben sustum sadece,
Kapalı kapıların ardında..
Kalem kağıt ve ben.
Bir de senden kalan vefasızlıklar..
Geçmiyor nedense..
Mevsimler geçse de..

Mehmet DEMİR sk.
02.10.2016 Ankara