![]() Öncesi sonrası
/Öncesi
-Bu günlerde- Dudağım göz çukurları’m çok kuru Bedenimde ki damarlar ise çekilmiş sanki Gülmüyorum ağlamıyorum konuşmuyorum! Saçlarım ise vıcık vıcık yağlı kıyafetlerim ise yırtık pırtık toz içinde. Öyle ki bazen yatağa yatmaktan Sabah kalkmaktan işe gitmekten Tabağa yemek koymaktan ayakkabımı boyamaktan Mecbur kaldıkça sokağa çıkmaktan yoldakilere selam vermekten çekiniyorum! Hatta hiç doğmamış Çocuk olmamış askere gitmemiş gelmemiş Bir kızı sevip evlenmemiş gibi hissediyorum! Yani yine gülmüyorum ağlamıyorum konuşmuyorum... -Bu günlerde- Bedenimde ki tüm kemiklerim Öfkeden aciz zıplayan sinirlerim Elime yüzüme bulaştırdığım işlerim Kurmasını bile beceremediğim hayallerim Gülmesini ağlamasını konuşmasını unuttuğum uzuvlarım Beyin köküme saplanan yüreğimi parçalayan ağrılarım Ve tüm hayatım kırık dökük paramparça sanki! //Sonrası Hey siz! İnsanı suçsuz yere ceza evine atanlar Şehitlerin kanıyla vicdan simsarı olanlar Ötekileştirip mezhep mezhep ayıranlar -Size diyorum! Hu duyuyor musunuz beni?- Her ne kadar öldürseniz de Derin çukurlara gömseniz de Eserlerinizle övünseniz de Elbet bir gün ki ’o’ bugün Unuttuğumu sandığınız ne varsa Sizlere hatırlatmak adına bayrağımla Bir bir burnunuzdan getirmek için Önce şehit ettiğiniz canlarımın yakınlarıyla Ve savunucusu olduğum Cumhuriyetimle dikileceğim karşınıza... 02.08.2016 Adnan Bilgiç |
Kalemin daim olsun
___________________________Selamlar