I

Bakkal dükkanından izliyorum hayatı
önümde bir cam alabildiğine temiz
insanlar geçiyor beşer beşer
bir acele bir telaş
gündüz karşıdan vuruyor
oturuyorum sıcakla beraber
yalnızlığım pekişiyor
etrafımda insan kalıntıları
böyle veda ediyorum gündüzlere



iki adam gelip bira istiyorlar
neşeleri belirsiz ama dışarıdan bir kahkaha
bana yapılan saki muamelesi amansızdı
dolabın yerini gösterdim parmağımla
gözleri orada kaldı
bir günaha koşar gibi attılar adımlarını
sonrası insan cürretkarlığı
bedeli olmayan sevdalara
aralarında bir pay biçtiler
ortaklaşa sevmişler
ortaklaşa içecekler




böyle avutuyorum geceleri
yoksa geriye bir şey kalmayacak
sigaramla gökyüzüne mesajlar yolluyorum
yeni bir dil keşfedildi
yıldızlarınıza talibim mister gökyüzü
o en güzel olana
aşık oluyorum tekrardan
uzaktan uzağa


II

çırak halimden şikayetçi değil gibi
günde beş vakit sevgilisiyle konuşuyor
laf etmiyorum,susuyorum da
o bazen azıtıyor
böyle bir akşamda aşık olmuş
gülümsemesiyle hatırlatıyor
elinde bebeğiyle bir kadın geliyor sonra
bu öyle bir anne değil ama
her geldiğinde karnı şiş
elinde başka bir bebek görüyorum
sigarasını alıyor ve uzaklaşıyor
belki aylar sonra bir daha görürüm




çocuklar tavla oynuyor bahçede
kırlangıçlara nazır pozisyonda
çimenler rüzgarın eşliğinde dansa kalkıyor
yabancı adam peçetesiyle alnını silip
kirli asfalta tükürüyor bütün benliğini
ve düşeş geliyor bizimkine
bir mutlu bir mutlu



güneş belli bir saniye saklandı bulutların arkasına
o zaman korktum işte
neydi onu korkutan
ve bizi yaşamaktan alıkoyan
durdurdular bir vakit zamanı
içinde kaldığım köhne ve
eski bir bakkal dükkanı












’Gök çe’