Ne zaman yazmaya kalksam seni
Kalem ağlar gözyaşı sayfalara dökülür

Kağıt darılır
Kocaman bir gurbet gelir yüreğime oturur
Ne zaman seni düşünsem deniz eşlik eder hayallerime
Dalgalarla ses verir bana

Açarım avuçlarımı bakarım gökyüzüne
Sen orda ağlarsın

Denizdeki bütün balıklar tüm canlılar
Ve dalgalar köpük köpük
Gelirler kıyıya utanırım yokluğundan
Güneş de saklanır çoğu kez bulutların ardına

Körfezde bir gemi bekler bizi gece gündüz
Demirler anılarımızı tahliye sandalıyla


Ben seni ne zaman rüyamda görsem
Arkanı dönüp gidiyorsun

Seni seviyoruM derdim sensin çilem sensin
Sen ki benim meselemsin

Ne zaman kapına gelsem kilitli
Perdelerin kapalı
Camın önünde sevdiğiM mavi ortancalar
İşte o zaman umutlanıyorum dönecek diyorum


En geç bu Eylül’de gel gelmez olursan eğer
O büyük aşkımızı o maziyi
Bana geri ver

2-Şubat-2009-Ankara

Yüksel Nimet Apel