eşkali belirsiz bir gecede,
tanıdık bir ölümle karşılaştım.
yaşamaktan çok,
özlenendin, ’sen’ bilirsin.

ve,
demini henüz yeni almış,
bir sevdayı düşünürken,
yanı başımda bir mezar gibi susarsın.

bak,
yine umut var ufkunda göğün,
maviye bulanmış,
yalancı bir gri gibi.
seyrimde sen,
uzun bir yolculuktayız.
cennetten cehenneme geçer gibi.

düşlerim yıkık dökük yine,
bense paramparça,
göğsüm darmadağın,
ve kalbimi yokluğunla zehirlemiş gibiyim.

ve,
sen;
bana yakın olduğun kadar,
şehrin eteklerine binmiş,
uzağımda göğsümde geziniyorsun.

hadi,
git.!
uzağıma.
ardında kalan ben,
düşlerde seninle yaşayan ben olurum.

ve,
ben;
hayatın koynunda bağdaş kurup,
yine demlenirim gözlerine.
gözlerin ki;
sarhoşluğumdur benim bilirsin.

şimdi bir yanım öksüz,
bir yanım çaresiz,
ömrümü aramaktayım.
ömrüm ki,
’sen’sin bilirsin.

hadi,
git.!
uzağıma.
ben,
senin
yokluğuna
alışmadan ’gelme’.

ibrahim dalkılıç

08/04/2016
22:45 izmir