10
Yorum
34
Beğeni
5,0
Puan
1144
Okunma
Kimler
Neden gülmüyor hayat neden bilir misin
Hangi ara yıkıldı medeniyet
Avare dolaşır gönül sokaklarında
Gecesiz gündüzsüz umarsız bi çare
Debelenir içine düştüğü çukurda bin dert bin nusûbet
Bindikleri dalları keserken her gün birileri
Tutup kolundan çıkamaz oldu
Düştüğü kör kuyulardan çukurlardan
Asırlardır unuttu bildiği atiyi
Bilipte içinden çıkamaz oldu saray fareleri
Eşeği atı alan niğdeyi geçti
Haçlılalar yüz yıllık uykudan uyandı bombalarla sıra sıra geçti
Memleketin kalbini deşti kaç kere hedef seçti
Ölenlerin hepsi ; ana baba genç anne karnında bebekti
Bunları görünce millet kendinden kaçtı ardına bakmadan uzaklaştı
Bunları gören dinden imandan uzaklaştı
Çıkar uğruna kurban gider oldu memleketim
Ne desem ne etsemde faydasız
İnsanoğlu arsız yiyip içiyor , gülüp oynuyor her gün
Milletim ekmek derdinde aş derdinde gül benzi solgun
İkiye üçe beşe bölündü gönülden dargın kırgın
Avutur oldu kendini geçmişi geleceği boca edip
Uyur oldu kabahati suçu başkasında bulup
Toz kondurmuyor kendine memleketi bu hale getirenler
Ölenlerin ardından üç ağlayıp başını doğru bağladı
İnsanoğlu
Oluk oluk akıyor durmuyor kan bir türlü
Yetmiyor düşmanı öldürmeğe taş süngü
Dün düşlediğin yaşam söyleyin böyle mi bu gün mü
Vurdunuz milletin sırtına denksiz yükünü
Üç aşağı beş yukarı karışık kafaları ektiniz darı
Lokmansız memleketin kalbine vurdunuz neşteri...
Çanak tuttular yüklediler hörgücü
Kendi memleketimizde biz mi olduk mülteci
İki dudak arası görmez oldu sevinci
Gülsekte bazen halimize acı acı
Diken üstünde her an düşüncede çoluk çocuk ana baba
Sar kendini sar sarmala çoluğunu çocuğunu bohçala dualarla
Canımız Allah’a emanet!
Düş yollara..
Düş yollara... Yollara....
NurtenAkAygen
18.03.2016
5.0
100% (25)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.