1
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
1444
Okunma
Acı çekmenin gökküşağı halindeyim
Bazen mavi bazen kırmızı benim acılarım
öylece bakıyorum hayata
geçip gitmesine aldırmadan
bi yerler var biliyorum
sanki bir kaldırım ötesi, bir kapı eşiği
geçemiyorum
sakinim şuan
yaşama duyduğum özlemim gibi
nefes alıyor gibi
sallıyor gibi dünyanın bütün eksenlerini
ve avuçlarım kan kırmızı gök kuşağı altında
siliyorum enlemleri ve boylamları
çıplak bırakıyorum dünyanın bütün yönlerini
sana uyanamadığım her sabah
ölüyor renklerim
Tanrım daha ne kadar
ne kadar renklenecek yüzüm
istemiyorum yağmur yağmasın
elimde bir siyah boya
her yer dipsiz bir hüzün
geceyi karalıyorum siyah boyalarla
yıldızları tek tek ben yerleştiriyorum
acılarımın gök kuşağı
renkleri bu aralar hiç sevmiyorum
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz