yeni yıl, yeni bir sabah,
kirpiklerim düştü, perdeler kapandı,
kör pencereler de,
mahsunu, içinin saksılarında,
boy verir, hasrete,

...

Ey parmak uçlarımla dokunduğum ilâhî hayal…
Mecaz aşkı bir perde indi aramıza,
Fakat bil ki, ben o perdeyi aralamaya geldim, Nihal’im.

Kapında bekliyorum;

...

Tarihler, mekanlar, kılıçlar ve beden.
Yayıncı mülkiyetim der, kurar oyunu,
Biliriz ki bitmez, döngüdür sonu.

Lider gelir, bin kodla donanmış,

...

Kim yaptı, kim ödedi, kimden alındı kararlar?
Bir okul açılır, alkışlar yükselir semaya,
Ama sorulmaz neden, neden bu kadar pahaya?

Hastane yapıldı diye sevinen halk,

...

karadenizin hırçın dalgası
attığı her adım yolları çatlatır
yüreği, fitili ateşlenmiş dinamit..
asi insan.. mustafa suphi

...

Yalnızlığımın acısı hep içimde, etmem ki rahat.
Bazen kalıp bir başıma düşünmek gelir içimden; ilahi huzura dönmek isteyen bir ruh... Zannederim ki her şey kolay ve asılsızdı, fakat aslında yalanlar hayatı besbelli sarmıştı. Bize gösterilen yollara tabii olmamız istense de, hakikat bizden çok uzak değil istemsizce. Çektiğim acılar yıktı beni belki... Durmadan başarmak istedim bir şeyleri. Yalnızdım ama umutluydum sanki, başarımın ve gayemin asıl kaynağıydı buydu belki. Beni aslî benliğime çeviren şey miydi bu umutlar? Onu bilmem ama, beni benden çok iyi bilenler var.
Bazı şeyleri yok gibi addetmek, kendini başkasına teslim etmek gibiydi benim için. Kendimi kontrolsüz yönetiyordum. Kendime hep acı çektiriyordum. Olanlar yıktı mı acaba beni, yoksa daha da güçlendirip cesaret mi verdi?... Bazı şeyler hayatın sonu gibi hissettirir insana kendini. Fakat insan her türlü bir çıkış yolu bulur ve kendine o güveni aşılar. Yalnızım diyerek kendini hep kötü hissetmek; sanki kendine gelen kurtuluşu terk edip bile bile kendine zarar vermekti. Yalnızlık aslında bir kurgunun eseridir. Uçan kuş, akan nehir ve parlayan güneş de bizim dostumuz. Fakat bazen kendimizi hep mutsuz eder, hep huzursuz bırakırız. Her şey bizim için bir umut ve güvence aslında, fark etmek çok da zor değil baktığında... Umutlar bize koşa koşa gelir fakat biz onlara sırtımızı çeviririz. Bu nedenle kendimizi yalnızlığa iteriz. Umudu terk etmek yerine yalnızlığa tekme vurmak ve kendine artık yeni bir yol çizerek hayatını düzene sokmak var. Velhasıl herkes şunu bilmelidir ki: Hiç kimse yalnız değildir, hep bir umut vardır. Fakat onlar sizin elinizde...

...

Mahşeri bir kalabalık var içimde
Derlediğim hikâyelerden, şiirlerden sorsanız da beni
Yok, işte bir benzerim,
İçlendiğim kadar var olmanın da mealidir şiirlerim.
Dengi dengine her şey her insan

...

yeni yıl, yeni bir sabah,
kirpiklerim düştü, perdeler kapandı,
kör pencereler de,
mahsunu, içinin saksılarında,
boy verir, hasrete,

...

er kişinin cürmü ancak vicdanı kadardır
insanlığı onun kirlenmemiş kısmıyla ölçülür

vicdan kırk bir güğüm zemzemle yıkanmış
ve Hak nezdinde kutsanarak

...

Atölyesinde işlensin diye elemlerimi topluyorum
Serildikçe tezgaha
Bu şehri kendime boyayacak kadar renk salıyorum
Gözlerim firari bakışlarından
Şirk koşuyor sıfatlarım

...