Gövdesinden ben fışkıran bitap savaşçım…
Kavuran güneşime asi, koyu gölgem…
Hazan küllerini savuran ruhumun fırtınası,
Zifiri gündüzlerin serinliği, sıcacık yuvam…

...

Bu öyle basmakalıp hikâyelere benzemez

Lafın gelişi değil yani on yaşına basmadan
Adım atmış İstanbul’a Karamürsel’in köyünden
Çalışmış yıllar yılı durmadan bıkmadan

...

o sensin...
hata yapmaya endeks olmuş hayatımızda...işlenebilecek en büyük günahsın...ve ben hiç bu kadar günah işlemedim...hiç bu kadar işlediğim günahımı sevmedim...o SEN sin...elimin ayağımın yer değiştirdiği...kalbimin büyüdüğü...oysa hayatı hiçbir tehlike taşımadan...hücrelerimin yenilendiği adınla...var oluşunla hayatıma daha şimdiden kattıklarınla...katacaklarınıda hiç hesaplamadan...doğurduğu çocuğunu sadece sevebilecekken bu kadar...hiç de yadırganmayan...içimde...içimde büyütmeye isteki yan etkilerine aldırmadan...ve hala harflerin yerini şaşırdığım...kendimden geçtiğim yersin...öyle huzurlu ki...öyle çok ki...aldığım haz...en lezzetli tad hafif kalıyor yanında...ne kadarda acıkmışım...hep tok olduğumu sanarak...sabaha kadar ayakta kalabilme gücünü yaşatan ...gözünden uykusuzluk akarken...hemde...ağrılarla boğuşurken sanki dünyaya yeni gelen bir canlı sağlığıyla güne başlatan...SEN ..sin...hastalığını ...ölümcül yaralarını...ilaçsız merhemsiz sağalan...sensin...işte...bütün bunlar bildiklerim....ya bilmediklerim....bilmediklerimin tahminide kolay...ne kadar farklı olabılırkı bıldıklerımden...ezber ettıklerımden...
o SEN...sin...
seni sevmeyi öğrettin...hayatın güzel yaşanılası olduğunu hatırlattın yeniden...ne çok şey yaptın benim için...ne çok şey kattın ömrüme...gönül gözüme...O SEN sin...


...

Rumeli'nin bir yanını baştan başa dolaştım.
Yaz günüydü, uzaklardan mezarlığı seçerek
Sabah vakti çukurda bir viran köye ulaştım.

Sisli bir dağ eteğinde isli birkaç evceğiz,

...

Sende hiç din iman var mi
Harami helali yedi
Sende hiç din iman var mi

Fetva verir yalan yulan

...

Neden yok küçüklüğümüzdeki büyüklüğümüz;
Çocukluğumuzun bahçelerinde, o evlerde
Kağıttan gemilerimizi yüzdürdüğümüz.
Bir şeyler mi kalmış çocukluğumuzda,
Çocukluğumuzla çözdüğümüz...

...

sinamalarda geçirdim.
taban teptim sokaklarda
tırnak yedim uyudum,
denize baktım usanmadan
ölüme inandım,

...

Ovası geniştir mahsul gelişir,
Değirmene girer una dönüşür,
Kazanın içinde yağla karışır,
Şarkikaraağaç helvası tatlı.

...

kapıları çalmaya son kere,
duruq durmadan ayrılığa.
Saatler, akarsınız, akarsınız, akarsınız...
Anlamaya çalışıyorum inanmayı yitirmenin pahasına.
Bir söz söyleyecektim sana söyleyemedim.

...

Ve ben güneşin sıcaklığı yerine sadece ellerini arıyorum..
Kalbim artık şarkılar dinlemiyor
Ama ben yine resimlerine bakıp türküler söylüyorum.
Muhtacım adeta sana.
Koca bir çocuk gibiyim senin karşında..

...