​
​Benim için bu hayattaki en önemli şey güvendir,
Sevgiden de önce gelir, bunu herkes bilmelidir.
Sevgi bir hevesle başlar, belki bir gün biter,
Güven biterse eğer, asıl o zaman her şey gider.

​Bir insanı sevebilirsin, gönlün akar gider ona,
Mevsimler değişir, belki aşkın erer sonuna.
Lakin güven sarsılmazsa, yıkılmazsa o köprü,
O zaman yaşarsın işte, en gerçek ve saf ömrü.

​Gün gelir sevgi biter, kalpte sızı kalır sadece,
Duygular rüzgar gibi, değişir her bir gece.
Ama dürüstlük varsa, sadakat varsa özde,
Yalan yer bulamaz kendine, hiçbir dilde ve gözde.

​Bir insana güvenirsen o ilişki ömürlük olur,
Ruhun huzur bahçesinde, en büyük payı bulur.
Sırtını yasladığında, dağ gibi duran o el,
Dünyanın tüm yükünden, inan ki daha güzel.

​Asıl soru şu: Sana güvenebilir miyim?
Sözün özü bende mi, yoksa bir gölge miyim?
Ben bir garip güven, yalan bilmez özüm,
Seninle her sohbette, dürüstlüktür sözüm.

​Güvenebilir miyim, güvenemez miyim? diye sordun,
Belli ki hayat yolunda, vefasızlıktan yordun.
Ben seni hiç kırmam, sırlarını ele vermem,
Güvenini sarsacak, hiçbir yanlış yola girmem.