LİYAKAT VE BAĞLILIK

Her hükümdar kendine son derece itaatkar yani kendinden olan ancak liyakatte sorunlu bürokrasi ile kendine itaatkar olmayan ancak liyakatli bürokrasi arasında bir tercih yapmak zorundadır.

Liyakatli insanlar kendilerine olan özgüven nedeniyle hükümdara karşı aşırı bir bağlılık hissetmezler. Kendi yeteneklerinden dolayı bu göreve atandıklarını düşünürler.

Ancak liyakatsiz bürokratlar kendilerindeki eksikliğe rağmen hükümdarın kendini seçmesinden dolayı hükümdara karşı aşırı bir bağlılık ve minnet duygusu hissederler.

Burada bir tercih sorusu konusudur.

Liyakatli bürokrasinin her zaman devlet yönetimini daha ileriye götürdüğü mutlaktır.

Liyakatsiz bürokrasi ise devleti her zaman geride bırakır.

Lakin hükümdar burada bir karar vermek zorundadır.

İleri gitmiş ancak kontrolden çıkmış bir devlet mi yoksa geri kalmış ancak kontrolde olan bir devlet mi?

Devletin geri gitmesi ile iktidarını muhkemleştirme arasında bir tercihte bulunur.

Bu tercih onun dünya görüşü ideolojik felsefesi ve geleceğe olan bakışı ile orantılıdır.

Devletini uzun soluklu düşünen hükümdarlar liyakati ve adaleti tercih ederken iktidarı kısa vadeli kendi hükümranlığı çerçevesinde düşünenler diğer alternatifi tercih ederler ancak unutulmamalıdır ki büyük imparatorluklar her zaman ilk tercihi benimseyenler arasından çıkmıştır..