Ne güzel sana gelmek
Her attığım adımda sana yaklaştığımı sanmak
Kandırmak içimi tüm gidişlerin kuytusunda...
Dışımda ayaz bir sonbahar dönüyorken
Elim ayağım buz umutlarım korateş

...

hiç birşeye aldırmadan
Koşuyor zaman
takılıp düşenleri kaldırmadan
Bitiyor zaman
yapmak istediklerimizi yapamadan.........

...

Daha bulamadım geçen zamanı
Boş yere harcadım nice dünleri
Sevemedim beni seçen zamanı

Ağır ağır battım güneş doğarken

...

**Ben hiç ölmeyeceğim sanmıştım

Sakın siz aldanmayın**


...

Şimdi kendisini en derin kuyuya iten o olamazdı. Korktu. Baktı sessiz ve karanlık. Uzaklaşan kervanların sesi yankılandı kör kuyuda. Seslendi. Sesine ses yok..kırılgan dallara tutunmak istedi. vakit geçsin dedi hele. Kıymet bilecek ya. Uyudu. Uyandı. Aynı kör kuyu. Canını dişine takıp can havliyle aydınlığa çıktı canını teslim edemezdi kıymet bilmeyeceklere. Sele kapılıp gitmesine izin veremezdi. çamura bulanmış elleriyle sarıldı canının yüreğine. Öyle sıkı tutmak istedi ki fark etmedi kanatan tırnaklarını. Canını acıttı canının. Fark etmedi. Bekleyemezdi canı ellerinden kayıp giderken…
Canımı yaktın dedi canı. Yüzümü kanattın. Git buradan..! Şaşırdı. Kalakaldı. Düştü dizlerinin üstüne..gidişini izledi suskun ve onurluca..ılık ılık bir şeyler sızdığını hissetti yarasından. Ufka takıldı gözleri bildiği ne varsa unuttu..lal oldu..yanaklarından süzüldü usulca cümleye dönüştüremedikleri..niceden sonra..avuçları döndü semaya bir yumruk çakılı boğazında..ne dilese bilemedi..ver! diyemedi. Al! diyemedi..sen bilirsin dedi..sen bilirsin. Yüreklerin özünü bilensin..
Ne kadar açık kaldı avuçları kaç kez ufuk kızıla boğuldu fark edemedi. bekledi..bekledi..kıymet bilecekti…???

...

Cevap verdi zamanla muhatap olan
Niye uyanayım ulaaan
Aynıysa yaşanacak olan
Ve sustu zaman…


...

Çok geniş gözenekli bir kalbur
Korkuluksuz bir köprü
Kalburun gözeneklerinden
Düşmeyenler için sevin
Köprüden düşenler için

...

Üşürüm, çılgınca kanat çırpışlarından
Yokluğun sarar tüm benliğimi.
Sonrası;
Sessizlik…
Derin bir sensizlik kuşatır çepeçevre,

...

İnsan yaşar ölür, bunu unutma.
Boş geçen günlerle, gönül avutma.
Saniye dakika, saatler geçer.
Zaman akıp gider, ömürler biter.


...

Hüzünlü günlerime hasret vurduğu zaman
Acılara karışır gözlerimden yaş akar
Yüreğim ah çekerek seni sorduğu zaman

Takvimlerde vuslatı gene meçhüle kurdum

...