Kal deseydin kalırdım
Hemde gecesinde karnı aç karanlıkta çırılçıplak
Matemi sürerdim göz altlarıma
Gözümün nuru seni çizerdim

Gitme deseydin gitmezdim
Bu demde gidecek yerim mi var
Çalacak kapım, kapıyı açacak karım mı var
Dua ettiğim ellerimi sürdüm yüzüme
Mezheplerden bir mezhep sana inanmak

geri gel desen
yatağında hasta babamı bırakıp
Ona şifa olmaya çalışan anama sarılıp
Habil ve kabil olan kardeşlerimden kaçıp
Tek mülküm sigaramı tek dostum kibritle yakıp
Dumanındaki gupse sana vaadimdir

Şuan mevsim son bahar
Gülde diken gebe kalmış
Bir başımda yok sağ olacak yada okşanacak
Şimdi ister gel de istersen gitmeseydin
Ne fark ederki ikiside ayrılığı haber verir
Zaten ne ben hayırsız bir evlat olurdum,
Nede sen yüreği soğumuş bir aşık olurdun.

Ben çayımı koydum içiyorum
yine de sağol. Sanada afiyet olsun.