Gazneli Sultan Mahmut,oturuyor divanda,
Bir adam geldi ordan,hemen vardı huzura,
-Sultanım bir asker var,girmek ister haneme,
Sultan- Sızlanma bırak, haber versen gelince.



-Suçlu asker gelince,haber ulaştır bize,
-Cezasını elimle , vereceğim askere,
Sultan bunu dedi,üç gün durdu sarayda,
Haber gelince hemen,koşup vardı oraya.



Askerler evi sardı, yakaladı askeri,
-Işıkları söndürün,öyle haklayın dedi,
Hüküm infaz edildi,Sultan kandil yaktırdı,
-Bu Allahtan korkmayan,hangi arsızmış dedi.



Sultan Mahmut diz çöktü,dua edip yalvardı,
Acıkmıştı yorgundu,biraz yemek istedi.
Yedi iştihayla güzel,namazı eda etti,
Hikmetini sordular,vakayı izah etti.



-Korktum bir an Allahtan,Ya benim çocuğumsa,
-Başka kimse yapamaz,cesret etmez buna,
-Acıma olmaz diye,üfledim lambalara,
-Baktım oğlum değildir,şükür ettim Allaha.



-Üç gündür açtım bir de,korkudan üzüntüyle,
-Cezasını vermezsem,adil olmaz Millete,
-Yemeği yedim güzel,iştahla afiyetle,
-Şükür namazı kıldım,dua ettim Millete.

09.04.2011//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN