Dokunma kara gözlüm,dokunma yüreğime
Yıktığın hayalleri görürsün gözlerimde,
Dokunma sakın şu kalbime !
Efkarım saçımı yoldu bu gece.
Akıttığın yaşlara,ulaşmıyor artık ellerim,
Yanarak tükeniyorum,bilmem nasıl sönerim...
....
Geceler boyu kayan yızdızlarda
Sana tuttuğum umutlarımı bilmiyorsun.
Gör bak !
Hala umutlarımı bitirdiğin yerdeyim.
Gülmedi yüzüm,ne dünümde nede bugünümde,
Acıyı yüreğinde yaşıyorum,senin cehenneminde...

Söylesene ?
Nasıl bir aşk oyunuydu bu.
Yazarı sen,kurbanı benmiydim
Film şeridi gibi,gözümün önüne geliyor hayatım.
Tüm yalanlarına rağmen,
Gözlerinin içine bakmıştım aşklı aşklı.
Ama sen !
Acımadan kıymıştın bana.
Ama ben !
Sana dokunmaya kıyamazdım..

Kaybettim artık ben kendimi
Sevene sorun siz benim halimi
Dallarda ötmeyen bülbül oldum
Dikenler içinde gül oldum
Ağladım inledim çocuklar gibi
Haykırdım dağlara ferhat gibi...

Sende birgün,benim gibi seversin
Sende çektiğim acıları çekersin
İşte o zaman belki anlarsın beni.!
Çek şimdi zafer bayrağını ben kaybettim.
Sana bakan gözleri ağlattın ya
Seni seven bu canı ezip geçtin ya
Bilki hakkım helal değildir sana...

Mehtap