Güneş öğleyi aşıp tepelerden düşünce
Büyürdü yokluğunda gölge akşamdan önce
Ben dışarda baharlar hayal eder dururdum
Kapılar kapatılıp sürgüler çekilince
Siyah beyaz resminde hasrete vurulurdum…

...

Beni ağlatanın yüzü gülmesin
Bilmem kimler vardır ahımı alan
Yürek dağlatanın yüzü gülmesin

Ne kadar acı var tattırdı kader

...

Uçurtmam mavi gökte
Kanatsız bir kuş gibi
Ben söylerken şarkımı
Selam verdi güneşe


...

Satırlara dönüşen her ne varsa, bilinme arzusu taşıyan yüreğinde.
Mektup yazmaya karar verdiğim günden bu yana, bayağı bir zaman geçmiş olmalı. Hayatın bu denli hızlı ve anlamsız geçişleri arasında yazmanın gerekliliği biraz geç ulaşıyor ellerime. İçimde ki her fırsatta haykıran o çocuğun yıpranmışlık ve umutsuzlukla kısılan sesine aldanarak…
Merhaba Sera!
Öncelikle Dünya’nın o yıpratan hüzünlü gerdanlığından sıyrılıp, sana yaşamım boyunca hayalini kurduğum bu mektubu yazıyor olmanın o çocuksu heyecanını yaşıyorum. Şu an titreyen sadece ellerim mi? Onu da bilmiyorum. Ben sadece dile getirebildiklerimi yazmanın telaşına kapılmış; tamamıyla her duyguyu yazabilecek kadar da sakinlik bulamadığım, küçük penceresiz odamda anlamsızca sayfalara gülümsüyorum. Evet, insanlara ve yaşama karşı hayatımda bir mesafe, bir mahremiyet yaşıyorum. Beni ben yapan her şeyden tüm çırpınışlarıma rağmen gittikçe uzaklaşıyorum. Kimsenin hiçbir mahlukata ve hayallerine saygı duymadığı bu zamanda, ne kadar çok dayanabilirim onu da bilmiyorum.
İnsanları büyüdükçe artık hiç etkilemeyen o masallardan yola çıkacak olursak, birçok şeyin daha küçükken çocuklara öğretildiği o şartlı yaşam tarzına baş kaldırdığım için mi şu an bu haldeyim.

...

bu gün ilk kez seni terk ettim
kalbin sızlar mı
gözlerin dolar mı

kalbim sana tutsak ben sana kırgın

...

kirpik uçlarımdaki mezarlığa
hergün sessiz gemiler yaklaşıyor
çivisi çıkmış dünyanın
güzel insanlarını birer birer alıp götürüyor

...

Gönül tepelerimde avladın ; o keskin gözlerindeki parıltılı sevgi hüzmelerinle

Bakışlarının ağırlığındaki asalettle çevirdin yüreğimi hallaç pamuğuna


...

Ömrün sabrından değildi!

Şöyle bir düşünün;
Sabahları kuş seslerinin cıvıltılarında sıcacık bir pazar günü öncesi
Işıkları ziyaret eden güneş de bir sıcaklık

...

Ben, bir uçurtmayım;
Allı yeşilli renklerimle mağrur,
Sağa, sola selâmlar vererek göklerde,
Aklımca hep özgür,
Hep yücelerde...

...

Arasında.
Zengin, fakir
Mirasında.
Çıra ile ısının
Arasında.

...