Ay doğar
Gölgesiz sis dalları arasından
Öfken serçe kanadında rüzgar olur
Kocaman bir ışıltı gibi
Umarsız
Dudaklarında asılı kalır

Bir bağdaş kurup oturma keyfidir
Ne varsa yaşanan
Bir içim suda
Soğuğuna batırıp teninin
Yüzüme
Ayak izlerine akıp gider
Yeri değil
Kuzguni akşamlarda dilek asmak yarınlara
Kaygısızca gitmelerin
Benim
Ve
senin olan sınırları tartışmak
Arabesk demlerde kalır

Bir uçurtma kopar gider
Seni ve beni tutan
Ve tuttukça uzayan
Yollar gibi
Urgan ucunda
Bir uçurtma kopar gider
Belki
Acemi lodostan güneş aralığı
Turnusol yapraklara
Renkli çocuk bakışlar kalır

Bir uçurtma kopar gider
Alır düşleri
Sol omuzumda gülüşün izleri kalır

Yaşamak
Ününü ünsüz kelimelerle bezeyip
Kolayca
Sevgili ….. gibi
İmzalamak değildir
Ön sayfasında kitabı
Yaşamak
Hüzünü saçlarına örüp
Gecenin utangaçlığına bırakmaktır nefesi
Soluğun hece içinde buğusu kalır...